Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/12995 K.2012/3468

Sanık ...’ın soruşturma ve kovuşturma aşamalarında ısrarlı ve tutarlı şekilde sahte hüviyet cüzdanını diğer sanığın düzenleyip kendisine verdiğini, dolandırıcılık suçu için de kendisini azmettirdiğini savunmasına, sanık ...’ın talimat yoluyla mahkemece alınan savunmasında diğer sanık ...'ı olay öncesinde tanıdığını, daha önce de Dünya gazetesinde çalıştığını savunmasına,

Cumhuriyet savcısı tarafından 31.05.2007 tarihinde alınan şüpheli ifadesinde de olayı birlikte gerçekleştirdiklerini, sanık ...'ı bankaya kendisinin gönderdiğini, para tahsilat makbuzlarını da kendisinin verdiğini beyan etmesine göre, yüklenen suçları sanıkların birlikte işlediklerini CMK’nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre değerlendirip suçların sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki sanık ... yönünden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş,

sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek önceden Dünya gazetesi adına sahte tahsilat makbuzları da düzenlediklerinin iddia olunması karşısında belgede

sahtecilik suçunun zincirleme olarak işlenip işlenmediğinin tartışılmaması ve adli para cezaları alt sınırdan ayrılarak hükmolunduğu halde hapis cezalarının alt sınırdan ayrılarak hükmolunmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre, dolandırıcılık suçundan cezaları azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafilerinin sübutun bulunmadığına, fazla ceza verildiğine, lehe hükümlerin uygulanmadığına, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Her iki suçtan hüküm kurulurken 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan sanıkların sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezaların infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde anılan maddedeki tüm haklardan hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmaları şeklinde hükümler kurulması,