Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/13547 K.2013/7325

B) İş Bankası'na yönelik; 5237 sayılı TCK.nun 158/1-j, 168/2, 62 ve 52/2. mad.ce 1 yıl 3 ay hapis cezası ve 500 TL A.P.C. Ayrıca TCK.nun 53/1, 58 ve 63. maddesi

5237 sayılı TCK'nun 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde öncelikle suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının belli olup olmadığına bakılacaktır.

Eğer somut olayda suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli değil ise 5 ila 5.000 tam gün arasında TCK'nun 61. maddesi hükmü gözönünde bulundurularak takdir edilen gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile birgün karşılığı aynı Kanunun 52. maddesi gereğince 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezası belirlenecektir.

Eğer suçtan elde edilen haksız menfaat miktarı belli ise; o takdirde madde de öngörülen 5 ila 5.000 tam gün arasında belirlenecek gün sayısı üzerinden varsa artırım maddeleri uygulanarak tespit olunan sonuç gün ile bir gün karşılığı 20-100 TL arasında takdir edilecek miktar çarpımı yapılacak ve bulunan miktar suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az ise adli para cezası asgari bu miktara yükseltilerek bu miktar üzerinden indirimler yapılarak sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

I-Katılan ...'a ibraz edilen sahte belgeler yönünden resmi belgede sahtecilik suçundan yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın adli sicil kaydında geçen 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetlerine ilişkin eylemlerinin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince suç olmaktan çıkartıldığı cihetle; 5237 sayılı TCK'nun tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulama olanağının kalmaması,

Bozmayı gerektirmiş ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık müdafiinin katılan ... ve şikayetçi Türkiye İş Bankası'na karşı dolandırıcılık suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizlerine gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

a)Sanık hakkında İş Bankasına yönelik eylemi nedeniyle açılan davanın sahte belgelerle kredi çekmek şeklinde tavsif edildiği ancak, dosya kapsamında kredi çekilmesine dair sahte bir belgeye rastlanmadığı gibi, dosya içinde bulunan belgelerden şikayetçi İş Bankası'ndan sahte kimlikle internet yoluyla yaptığı başvuru sonucunda aldığı kredi kartı ile harcama yapması şeklindeki eyleminin oluşturduğu TCK'nun 245/3. maddesinden açılmış bir dava bulunmadığı ve karar yerinde sübutu kabul edilen sahte belgelerle adı geçen bankadan kredi çekmesi şeklindeki eylemin oluşturduğu dolandırıcılık suçuna ait delillerin nelerden ibaret olduğu da gösterilmeden yazılı şekilde İş Bankası'na yönelik eyleminden de mahkumiyet hükmü kurulması yasaya aykırı,

b)Sanığın adli sicil kaydında geçen 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetlerine ilişkin eylemlerinin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda değişiklik yapılmasına dair Kanun gereğince suç olmaktan çıkartıldığı cihetle; her iki suç yönünden de 5237 sayılı TCK'nun tekerrüre ilişkin hükümlerin uygulama olanağının kalmaması,