Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/1582 K.2011/2234

b- 2002 yılında işlediği sahte fatura suçundan: 213 s.y. 359/b-1 maddeleri gereğince; 18 ay hapis cezası c- 2003 yılında işlediği sahte fatura kullanmak suçundan: 213 s.y. 359/b-1 maddeleri gereğince; 18 ay hapis cezası

1- 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen2002 yılında sahte fatura düzenlemek suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 25.07.2002 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün, 5320 Sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,

sanık hakkındaki 2002 yılında sahte fatura düzenlemek suçundan açılan kamu davasının, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 Sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddeleri uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Sanık müdafiinin 2003 yılında "sahte fatura düzenlemek" ve "yasal defter ve belgeleri gizlemek" suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizine gelince:

A)213 sayılı Yasanın 139/2. maddesinde incelemenin dairede yapılmasına imkân veren istisnalardan birinin varlığı önceden belirlenmeden, faaliyetini sürdürdüğü anlaşılan sanığa defter ve belgelerin ibrazı için 26.01.2004 tarihinde yapılan tebligatın hukuki geçerliliği bulunmadığı ve atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmolunması,

B)2003 yılında “sahte fatura düzenlemek” suçu yönünden ise , sanığın suça konu faturayı düzenlemediğini ve faturayı kullananları da tanımadığını,hastalığı nedeniyle işlerle ilgilenmediğini ,kimin düzenlediğini bilmediğini savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer

vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından öncelikle sahte olduğu iddia olunan fatura aslı veya onaylı örnekleri dosya arasına getirtilip özellikleri duruşma tutanağına geçirilerek 213 sayılı Yasanın 227/3 ve 230. maddeleri kapsamında yasal unsurları taşıyıp taşımadığının ve suç tarihinin belirlenmesinden sonra suça konu faturaları kullanan şirket veya kişiler haklarında bu faturalardan dolayı kamu davaları açılıp açılmadığı sorulup varsa celbiyle incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin bu dosyaya aktarılması,

gerektiğinde faturaları kullanan şirket yetkilileri veya kişiler dinlenerek sözü edilen faturaları kimden ve hangi hukuki ilişkiye dayanarak aldıkları ve bunlarla ilgili belgeler olup olmadığı, sanığı tanıyıp tanımadıkları sorulup toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi,