KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/1690 E., 2013/7970 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 1- ... ve ... için; TCK'nun 204/1, 43/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 2'şer yıl 1'er ay hapis cezası ve hak yoksunluğu
Karar Metni
274 kelime·1 dk okuma·2 bölüm
21.02.2008 tarihli kriminal raporda suça konu belgelerin aldatma kabiliyetinin bulunduğunu açıkça tespit edilmiş olması ve mahkemece bu raporun dayanak olarak alınması karşısında tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.
I- Sanık ... hakkında yapılan incelemede
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
II- Sanıklar ... ve ... hakkında yapılan incelemeye gelince
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, sanıkların sahte nüfus cüzdanı ile sınav giriş belgesi düzenlemek şeklinde gerçekleşen eylemleri nedeniyle, bu belgelerin farklı tarihlerde düzenlendiğine dair kesin delil bulunmayıp, fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında; zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, eylemin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı cihetle; sanıkların güttüğü amaç ve saik, suç konusunun önemi, kastın yoğunluğu ve sahte belge çeşitliliğinin temel cezanın belirlenmesi sırasında dikkate alınabileceği hususu gözetilmeden, fazla ceza tayini,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/1690, K. 2013/7970, 15 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama