KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2011/173 E., 2011/20021 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Eylül 2011
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Vergi Usul Kanununa Muhalefet
- Hüküm
- 1- 2002 yılında işlendiği iddia edilen suç yönünden; ortadan kaldırma kararı
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma
2- 2003 yılında işlendiği iddia edilen suç yönünden; 213 syl.VUK Yasası Md. 359/a-2, 5237 Syl.TCK.Md. 50, 52 gereğince 7300 YTL adli para cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair karar
1-Mahkemenin 24.06.2005 gün ve 2004/170 E. 2005/300 K. sayılı hükmü ile “2002 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek” suçundan verilen hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği,sanığın temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesince 2003 takvim yılından kurulan mahkumiyet hükmünün bozularak iadesinden sonra 2002 takvim yılına ilişkin suçtan yeniden kurulan hüküm hukuken yok hükmünde olduğundan katılan vekilinin bu suça yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 2-Sanık hakkında 2003 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik müdafiin ve katılan vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5349 Sayılı Kanunla değişik 5252 Sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,
suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının 31.12.2003 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2011/173, K. 2011/20021, 15 Eylül 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama