Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/4377 K.2013/4004

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suça konu kredi kartının sanık tarafından kısa aralıklarla farklı işyerlerinde kullanıldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanma koşulları bulunduğu halde, eylemin tek suç kabulüyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

2- Mağdurun 08.11.2005 tarihli duruşmada, zararının kartın kullanıldığı işyerleri tarafından tamamen karşılandığını, bu nedenle şikayetçi olmadığını belirtmesi, kartın kullanıldığı işyeri sahiplerinden Sezer Özdemir’in 08.05.2006 tarihli duruşmada sanığın dükkanından almış olduğu eşyaları getirip teslim ettiğini kendisinin de bu malların bedelini kart sahibine iade ettiğini beyan etmesi karşısında, sanığın zararı giderme iradesinin bulunup bulunmadığı ve hakkında TCK'nun 245/5. maddesi yollaması ile aynı Yasanın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olup olmadığı tartışılmadan karar verilmesi,

3- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine, anılan maddenin diğer bentlerindeki hak yoksunluklarının ise hükmolunan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,