Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/4978 K.2013/3503

5271 sayılı CMK.nun 3. maddesine göre soruşturma evresinin yetkili mercilerce suç şüphesinin öğrenilmesiyle başlayacağının belirtilmesi karşısında; sanığın mağdur hakkında soruşturma başladıktan sonra ancak kovuşturma başlamadan önce iftiradan dönmesi nedeniyle hakkında TCK.nun 269. maddesinin 2. fıkrası yerine aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca cezada indirim yapılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın, bir sebep içermeyen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Hüküm fıkrasının temel cezanın belirlenmesine ilişkin birinci paragrafında, dayanak kanun maddesi olarak TCK'nun 268. maddesi delaletiyle 267/1. maddesi yerine, TCK'nun 268. maddesi delaletiyle 269/1. maddesinin yazılması,

2- Tekerrür uygulaması sırasında en ağır cezanın belirlenip tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden çok mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmak suretiyle yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının birinci paragrafında yazılı olan 'TCK.nun 269/1' ibaresinin yerine 'TCK'nun 267/1' yazılmak ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılarak yerine, 'sanığın, Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.07.2003 gün ve 531-470 E.K sayılı kararı ile 765 sayılı TCK'nun 493/son, 62, 522 ve 523. maddeleri uyarınca 2 yıl 4 ay 13 gün hapis cezasına mahkumiyeti mevcut olup,