Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/5147 K.2013/3116

1-2004 takvim yılı için kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; yüklenen suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi olan 16.03.2005 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-2005 takvim yılı için kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Servis işletmeciliği faaliyetinden dolayı vergi mükellefi olan sanığın, düzenleyen Uysalsan A.Ş.’de kalan alt nüshalarına göre fazla tutar içeren akaryakıt faturalarını kullanmak suretiyle yüklenen suçu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi açısından; faturaları tanzim eden anılan firma çalışanları hakkında düzenlendiği anlaşılan 01.05.2007 tarih, 1552/26 ve 07.05.2007 tarih, 1552/33-40 sayılı vergi suçu raporlarının onaylı örnekleri getirtilip, haklarında suç duyurusunda bulunulan şahıslar hakkında kamu davası açılıp açılmadığı araştırılarak,

açıldığının tespiti halinde olanak bulunduğu takdirde davaların birleştirilmesi, aksi halde dosyalar getirtilip incelenerek bu davayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınıp, sanığın vergi mükellefiyetine esas faaliyeti nedeniyle fatura içerikleri kadar akaryakıt kullanmasının fiilen mümkün olup olmadığı da usulen araştırıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,