Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/5284 K.2011/2797

Şikayetçiye ait kredi kartı kullanılarak alınan eşyaların bir kısmının sanık ile teyzesinin evinde yapılan aramada ele geçirilip kolluk kuvvetlerince el konulmasından sonra işyeri sahiplerine iade edildiği, işyeri sahiplerinin de iade edilen eşyaların bedellerini şikayetçiye geri ödemiş olmaları karşısında, 5237 sayılı TCK.nun 168 maddesindeki etkin pişmanlık koşulları oluşmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak

Dolandırıcılık suçunda unsur olan hilenin, gerçek kişiye yönelmesi ve gerçek kişinin hataya düşürülerek sanığın kendisi veya başkası yararına haksız bir menfaat sağlaması gerektiği.

765 Sayılı TCK.nun 525/b-2 maddesinde düzenlenen “bilişim” suçunda ise, haksız olarak ele geçirilen kredi kartının kullanımı sırasında hile ve desisenin gerçek kişiye yönelmesi ve hataya düşürülmesi söz konusu olmadığı; somut olayda, şikayetçiye ait kredi kartını haksız olarak ele geçiren sanığın, 21.01.2004 ila 24.01.2004 tarihleri arasında bu kredi kartı ile değişik mağazalardan alışveriş yaparak haksız yarar sağlamaktan ibaret eyleminde hilenin,

gerçek kişilere yöneltilmiş olması nedeniyle fiilin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 Sayılı TCK.nun 504/3 ve 80. maddelerindeki zincirleme biçimde “bankayı vasıta kılarak dolandırıcılık” suçunu oluşturacağı, 5237 Sayılı TCK.nun 245. maddesindeki banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçlarının mağduru kartı çıkaran banka olmasına rağmen, 765 sayılı 504/3 ve 525/b-2 maddelerindeki suçlarının mağdurunun kart sahibi gerçek kişi olması nedeniyle teselsül hükmünün uygulama koşullarının gerçekleştiği de gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,