Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/5723 K.2013/3399

Sanığın 02.02.2006 tarihinde mahkeme huzurunda sorgusunun yapıldığı, aynı oturumda tahliyesine karar verildiği ve sonraki celselerde hazır bulundurulmasına dair bir isteminin de olmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamış mükerrirlik uygulaması sırasında, adli sicil kaydında yer alan en ağır hükümlülüğünün infaz sırasında dikkate alınması olanaklı görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine, maddede sayılan diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Adli emanetin 2006/29 sırasında kayıtlı suça konu sürücü belgesinin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm ile hüküm fıkrasının "E" bendindeki "ile sürücü belgesinin" ibaresi çıkarılarak yerlerine sırasıyla "sanığın 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine,