Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/9337 K.2011/20708

7201 sayılı Tebligat Kanununun “Kazai Tebligat” faslının, “Adres Değiştirmenin Bildirilmesi Mecburiyeti” konu başlıklı 35. maddesi uyarınca, adli mercilerce tebligat yapılabilmesi için iki ihtimal kabul edilmiştir.

Birinci ihtimal; ilgili kişiye daha önce adli mercilerce anılan Yasa hükümlerine uygun olarak bir tebligatın yapılmış olması ve tebligat yapılan bu kişinin, yeni adresini adli mercie bildirmemesi, ikinci ihtimal ise; daha önce adli mercilerce usulüne uygun tebligat yapılmamış olsa bile, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/son maddesi uyarınca, taraflar arasında yapılan, imzası resmi merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresleriyle kamu kurum ve kuruluşları ile kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkârlar sicillerine verilen en son adreslere de tebligat yapılabilmesi durumudur.

Açıklamalar ışığında, gıyabında verilen hükmün tebliğe çıkarıldığı “Kardelen Sk.

Fetih Mahallesi, ..., Karatay-Konya” adresinin sanığa ait olmaması, sanığa daha önce, “Fatih Işıklar Mahallesi, Doğru Irmak Sokak, Yasin Apartmanı ....-Konya” adresinde, adli mercilerce yöntemine uygun şekilde tebligat yapılmamış olması, sanığın Cumhuriyet savcılığında ve mahkemede savunmasının alınması sırasında bildirdiği adresin, 7201 sayılı Tebligat Kanununun 35/son maddesi kapsamında değerlendirilebilecek adreslerden olmaması, bu adresin, anılan Yasa maddesinde belirtilen adreslerden olduğuna ilişkin bir tespitin bulunmaması,

ayrıca Konya E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunun 11.04.2011 tarih, 2011/12679 sayılı yazısı içeriği ve ekindeki aynı mahkemenin 26.02.2010 tarih ve 2010/221 Değişik İş nolu içtima kararı ve 16.04.2010 tarihli müddetnameye göre de sanığın tebligatın yapıldığı 19.03.2010 tarihinde başka suçtan cezaevinde hükümlü bulunması,

sanığa müddetnamenin ve içtima kararının tebliğ edilmediğinin belirtilmesi nedeniyle aynı Yasanın 35. maddesi uyarınca adı geçen sanığa gerekçeli kararın doğrudan 35. madde uyarınca tebliği geçersiz olup, yokluğunda verilen hükmün sanığa tebliğ olunduğuna dair dosyada başkaca belgeye de rastlanmaması karşısında, eski hale getirme talebini inceleme görevinin de Yargıtay’a ait olduğu gözetilerek,

sanığın mahkûmiyetine dair 19.11.2009 tarih ve 2007/508, 2009/868 sayılı hükme yönelik 22.04.2010 tarihli eski hale getirme ve temyiz istemi süresinde kabul edilip, mahkemenin temyiz talebinin reddine dair 06.05.2010 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;