Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2011/9767 K.2012/1849

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.11.2011 gün, 2011/9-192 ve 2011/241 E.K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanığın sorgusunun başka bir suç nedeniyle İskilip Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü bulunduğu sırada talimatla alınmasında, yakalama emri ve iddianame okunarak yakalama emrindeki kişinin kendisi olduğunu beyan ederek savunma yapması ve temel cezanın belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki aksi düşüncelere iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı bir sebebin bulunmadığı azaltıcı sebebin ise nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmalar inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın 53. maddenin uygulanmaması gerektiği,