Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/10881 K.2013/15542

5237 sayılı TCK'nun 203. maddesi, “Kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunmasını sağlamak için konulan mührü kaldıran veya konuluş amacına aykırı hareket eden kişi ... cezalandırılır.” biçiminde düzenlenmiştir.

Burada kamu idaresinin yasa ile yetkili makamlarının emri uyarınca bir şeyin saklanmasını veya varlığının aynen korunması sağlanmak için eşyayı koruma altına alan ve başkalarının eşya üzerinde işlemde bulunmalarını önleyen iradesi, yasaya uygun olarak konulan bir mühürle açıklanmakta olup, bu mührün açığa vurduğu iradeyi etkisiz hale getirerek onu ihlal eden herhangi bir eylem ile suç işlenmiş olmaktadır.

Mühür, ancak kanun emri gereği veya mevzuatta belirtilen yetkiye dayanılarak yetkili makamın emri gereğince konulabilir. Mühürlemenin hukuka uygun olabilmesi için, yetkinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Hiçbir kimse veya organ kaynağını Anayasadan almayan bir Devlet yetkisi kullanamaz. Ancak böyle olursa, sanığın mührü bozma fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsuru oluşabilir.

Mührün doğrudan kanun emri gereği konulduğu haller, örneğin su, doğalgaz ve elektrik sayaçları üzerine kanun emri gereği konulan bakanlık mührü ve ölçü ayarı mühürlerini kapsamaktadır. Yetkili makamdan kasıt ise; idare organı, yani kamu idaresidir. Mühürleme kararı, kamu idaresinin iradesinin simgesidir, bu iradenin varlığını göstermektedir. Mührün konulması ile var olan bu irade dış dünyaya yansımakta, hukuk dünyasında sonuç doğurur hale gelmektedir.

Somut olayda; sanık tarafından dershane olarak işletilen işyerinin ruhsatsız faaliyet gösterdiğinden 14.10.2009 ve 02.12.2009 tarihlerinde belediye görevlilerince mühürlendiğinin belirlenmesi.

5580 sayılı Özel Eğitim Kurumları Kanunu'nun 3. maddesine eklenen fıkrada: “10/7/2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 3/7/2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanununun 15 inci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ile 22/2/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun 7 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde belirtilen izin veya ruhsatlar, bu Kanun kapsamındaki özel öğretim kurumlarını kapsamaz.

Özel öğretim kurumları mevzuatına uygun olmak kaydıyla işyeri açma ve çalışma ruhsatı Bakanlıkça verilir. Bakanlık bu yetkisini valiliklere devredebilir.” hükmü karşısında; somut olayda yetkili makamın emri ile konulmuş mühürlemeden sözedilmeyeceği cihetle; yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati gerekirken yazılı şekilde hatalı değerlendirme ile mahkumiyetine hükmolunması,