Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/11096 K.2013/3556

09.04.2010 ve 16.06.2010 tarihli duruşma tutanakları ile gerekçeli karar katip tarafından elektronik imza ile imzalanmış ise de.

5271 sayılı CMK'nun 219. maddesinde “..tutanak, mahkeme başkanı veya hâkim ile zabıt kâtibi tarafından imzalanır.”, ve 5070 sayılı Yasanın 5/1. maddesinde de “güvenli elektronik imza, elle atılan imza ile aynı hukukî sonucu doğurur.” hükümlerini içeren yasal düzenlemeler dikkate alındığında; hukuki sonuçları bakımından elektronik imza ile ıslak imzanın aynı olduğu, kaldı ki 6352 sayılı Yasanın 95. maddesi ile 02.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Yasanın 38/A. maddesi gereğince her türlü ceza muhakemesi işlemlerinde Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) kullanılmasının zorunlu hale geldiği cihetle;

tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/699 esas, 2009/1645 karar sayılı dosyasına ait karar örneğinden, 18.02.2008, 01.05.208 ve 12.06.2008 tarihlerinde işlenen mühür bozma suçundan dolayı, 05.10.2009 tarihinde TCK.nun 203/1, 43, 62 ve CMK.nun 231/5. maddeleri uygulanmak suretiyle mahkumiyet kararı verildiği,

oysa bu davanın konusunun, 06.01.2010 tarihli tutanakla tespit edilen fiil olup, önceki eylemler hakkında dava açılmış olması nedeniyle hukuki kesinti gerçekleştiğinden yeni bir suçu oluşturacağı cihetle, davaların mükerrer olmadıkları, gerek 06.01.2010 tarihli tutanakta gerekse, Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/699-2009/1645 sayılı dosyasına ait kararda, 19.09.2007 tarihinde yapılan mührün bozulduğundan bahsedildiği,

bir mührün bir kez bozulabileceği, sonradan mühür bozma suçundan bahsedilebilmesi için tekrar mühürleme işleminin yapılması gerektiğinden, 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/699-2009/1645 sayılı dava dosyası getirtilip incelenerek, o dosyada/dosyalarda bulunan tutanaklarda, her tespitten sonra tekrar mühürleme işleminin yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise 06.01.2010 tarihinden önceki son mühürleme işleminin hangi tarihte yapıldığı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, davanın mükerrer olduğundan bahisle reddine karar verilmesi,