Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/115 K.2013/9469

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2011 gün ve 2011/9-192-241 sayılı kararında açıklandığı üzere; alt sınırı beş yıldan az hapis cezasını gerektiren bir suçtan yargılanan sanık ...’ın istinabe suretiyle sorgusu yapılırken savunmasını esas mahkemesi huzurunda vermek istediğine ilişkin bir talebinin olmaması karşısında; tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

1)Sanık ...’ın görevli memura etkin direnme ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçların sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıflarını tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2)Sanıklar ... ve ...'ın banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi uyarınca iyiniyetli kişilere ait olmamak koşuluyla kasıtlı bir suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen ya da suçtan meydana gelen eşyanın müsadere edilebileceği, yine aynı Yasanın 55. maddesi gereğince kazanç müsaderesinin ise, maddi menfaatin suçun mağduruna iade edilememesi halinde mümkün olabileceği cihetle, yüklenen kredi kartının kötüye kullanılması suçunda mağdura ait kredi kartı ile satın alınan cep telefonlarının suçun mağduruna iadesinin gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,