Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/1228 K.2012/3034

2-765 ssayılı TCK'nun 503/1, 522, 81/1-3. maddeleri gereğince 1 yıl 2 ay hapis ve 2708 TL adli para cezası

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 28.12.2004 gün ve 2004/173-228 sayılı kararında açıklandığı üzere; sanığın suça konu sahte çeki kendi ismini yazıp ciro ederek aldığı mal karşılığı katılana verip dolandırdığının iddia ve dosya içeriğine uygun gerekçelerle kabul olunmasına göre, karşılaştırmanın 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f maddesi ile yapılmasına rağmen sanık hakkında 765 sayılı TCK.nun 504/3. maddesi yerine aynı Yasanın 503. maddesi ile hüküm kurulması, haksız elde olunan yarar nedeniyle 522. madde uyarınca yapılan uygulamada hapis cezası yönünden arttırım yapıldığı halde adli para cezasının arttırılmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizlikleri karşı temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın sabıkasına esas teşkil ettiği kabul edilen hükümlülük 3167 sayılı Yasanın 16/1. maddesi uyarınca mahkumiyetine ilişkin olup hükümden sonra 20.12.2009 tarih ve 27438 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun”un yürürlükten kaldırılmış olduğu gözetilerek tekerrüre esas alınamayacağından, "resmi belgede sahtecilik" suçu nedeniyle yapılan karşılaştırmada tekerrür hükümleri nedeniyle lehe kabul edilen 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesinin bu haliyle aynı Yasanın 53. maddesi uyarınca aleyhe olacağı,

dolandırıcılık suçu yönünden ise anılan sabıka nedeniyle hükmolunan cezanın tekerrür nedeniyle arttırılamayacağınının gözetilmesinde ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükmün yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,