Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/13015 K.2012/19212

I-)Sanıklar ... ve ...'nun mahkumiyetlerine ilişkin 18.02.2003 gün ve 2003/68 Esas, 2003/43 Karar sayılı hükmün süresi içerisinde temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiğinden hükümlü sıfatını aldıkları, diğer sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hüküm süresinde temyiz edildiğinden hüküm henüz kesinleşmediğinden,

hükümlüler ... ve ...'nun yönünden farklı bir yargılama usulü olan uyarlama yargılamasının yapılması gerektiği ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 18.09.2007 gün 125-186 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sanık ile hükümlünün bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden, hükümlüler ... ve ...'nun da sanık olarak kabulüyle yargılamaya devam olunarak yeniden mahkûmiyet hükmü kurulması hukuken geçersiz ve yok hükmünde olup, temyiz olanağı bulunmadığından hükümlüler ... ve ...'nun vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ...'ın temyizine gelince

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 18.09.2000 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,