Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/1336 K.2013/8231

Mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesinin uygulanmasını gerektiren ve tekerrüre esas alınan ilam ya da ilamların gerekçeli kararda ve hüküm fıkrasında gösterilmemesi; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21.01.2013 gün 2012/1431 Esas ve 2013/18 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere bozma nedeni sayılmayacağından sanığın adli sicil kaydında yer alan ilamlarından en ağır cezayı gerektiren ilamın 5275 sayılı Yasa'nın 108/2. maddesi uyarınca infaz aşamasında esas alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

TCK'nun 245/1. maddesine göre hüküm kurulurken, “alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren bir durum bulunmadığı” gerekçe gösterilerek temel hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine rağmen, adli para cezası için ayrıca bir gerekçe gösterilmeksizin, alt sınırın çok üzerinde 1095 gün olarak takdir ve tayini suretiyle çelişkili karar verilmesi yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün görüldüğünden, hüküm fıkrasının birinci bendindeki “1095 gün karşılığı” ibaresi çıkartılarak yerine “5 tam gün karşılığı” ibaresinin, ikinci bendindeki “365 gün karşılığı” ibaresi çıkartılarak yerine “2 tam gün karşılığı” ibaresinin, üçüncü bendindeki “304 gün karşılığı” ibaresi çıkartılarak,