KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/14057 E., 2014/1030 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2011/388352
- Mahkemesi
- Adana 9. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 15/09/2011
- Numarası
- 2011/299 (E) ve 2011/649 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
268 kelime·1 dk okuma
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yapılan UYAP sorgulamasında sanık hakkında Adana Asliye Ceza Mahkemelerinde ve Cumhuriyet Başsavcılıklarında mühür bozma suçundan açılmış birden fazla kamu davalarının bulunduğunun anlaşılması karşısında; mükerrer cezalandırılmaya sebebiyet vermemek bakımından UYAP kayıtları üzerinden araştırma yapılmak ve güncel adli sicil kaydı dosya içerisine konulmak suretiyle, sanık hakkında aynı yere ilişkin 'mühür bozma’ iddiasıyla açılan davaların tespitine çalışılması, aynı yere ilişkin derdest kamu davası var ise birleştirme hususunun düşünülmesi,
olmazsa dosyalardaki ilgili belgelerin onaylı suretlerinin bu dosya içine alınarak suç ve iddianame tarihlerinin belirlenmesi ile, zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasından sonra, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,
2- Kabule göre de,
Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyeti, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 142/1-f. maddesinde öngörülen elektrik hırsızlığı suçuna ilişkin olup, bu suçun, sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 6352 sayılı Yasa ile değişik 163/3. maddesinde karşılıksız yararlanma suçu olarak düzenlenmesi ve koşullarının bulunması durumunda "ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi seçeneğinin öngörülmesi karşısında, tekerrür uygulamasına esas alınan hükümle ilgili mahkemesince uyarlama yapılarak sonucuna göre tekerrüre esas olup olmadığının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/14057, K. 2014/1030, 20 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama