Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/14733 K.2013/16514

2-) Sanık ... ve ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/b-1 maddesi, TCK.nun 62, 51, 53. maddesi gereğince verilen 15'er ay hapis cezasının ertelenmesine. 3-) Sanık ... ve ... hakkında defter ve belge ibraz etmemek suçundan; 213 sayılı Vergi Usul Kanununun 359/a-2 maddesi, TCK.nun 62, 51, 53. maddeleri gereğince verilen 5'er ay hapis cezasının ertelenmesine. 4-) Sanık ... hakkında sahte fatura kullanma suçundan ikinci kez açılan davadan beraatine.

Gerekçeli karar başlığına yanlış yazılan suç tarihinin, 2002 yılında sahte fatura kullanmak suçu için 26.01.2003, 2003 yılında sahte fatura kullanmak suçu için 26.09.2003, defter ve belge ibraz etmemek suçu için 08.01.2007 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanıklar hakkında "sahte fatura kullanmak" suçundan kurulan hükümlere yönelik katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...’nın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5271 sayılı CMK'nun 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, kamu davasının mütalaaya uygun olarak "2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçundan açıldığı, her bir yılın birbirinden bağımsız ayrı suçları oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde tek suçtan karar verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “2002 ve 2003 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...’nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında “defter ve belge ibraz etmemek” suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...'nın temyiz itirazlarına gelince;

Sanıklar hakkında düzenlenen vergi inceleme raporlarında somut bir zarara yer verilmediği, ancak defler ve belgelerin incelemeye ibraz edilmemesinden dolayı, geçmiş dönemlere ilişkin katma değer vergisi beyanları yeniden hesaplanmak suretiyle, bu vergiler tarh edilerek, bunlara bağlı bir kısım cezalara hükmedildiği, bir başka ifade ile tarh edilen bu vergi ve cezaların eylemden doğan zarar niteliğinde bulunmadıkları anlaşılmaktadır.

Şu halde sanık hakkında “defter ve belgeleri gizlemek” eylemi nedeniyle CMK’nun 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmasına engel oluşturabilecek somut bir zararın meydana geldiğinin kanıtlanamadığı gözetilmeden, sanıkların katılanın zararını karşılamadığından bahisle objektif ve subjektif diğer koşullar değerlendirilmeksizin yazılı şekilde CMK'nun 231. maddesinin uygulanmaması,