KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/15264 E., 2014/98 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 7 Ocak 2014
- Tebliğname No
- 11 - 2012/83287
- Mahkemesi
- Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 18/01/2012
- Numarası
- 2011/193 (E) ve 2012/20 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve taktirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- UYAP ortamında yapılan araştırma sonucunda sanık hakkında 08.10.2011 tarihinde işlenen mühür bozma suçundan dolayı Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/128 esas sayılı dosyası bulunup, suç tutanağının ilişkin olduğu adresin denetlenememiş olması karşısında: anılan dava dosyası getirtilip bu yönüyle incelenerek, suç tutanaklarının aynı adrese ilişkin olması halinde mümkün olduğu takdirde dosyaların birleştirilmesi, kesinleşmiş ise dava dosyasının bu dosya içine konulmasından sonra,
temyiz incelemesine konu dosyada suç 27.08.2011 iddianame tarihinin ise 14.12.2011 olduğu da gözetilerek sanık hakkında bozma eylemleri ile ilgili zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması,
zincirleme suç ilişkisi içindeki eylemlerden bazılarının kesinleşmiş mahkumiyet hükmüne konu olmasının diğer eylemlerin dava konusu yapılmasına engel olmayacağı, bu kapsamda, sonradan sübutu kabul edilen eylem nedeniyle münhasıran önceki cezada zincirleme suç hükümlerinin uygulanması nedeniyle ortaya çıkacak olan ilave cezaya hükmolunabileceğinden sanığın hukuki durumunun buna göre takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/15264, K. 2014/98, 7 Ocak 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama