Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/15320 K.2012/19899

I-)Şikayetçiler vekilinin her iki suçtan kurulan hükümlere yönelik, sanığın ise “görevli memura yalan beyanda bulunmak” suçundan kurulan hükme yönelik temyizlerinin incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19.09.2006 gün ve 197/192 sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanığa görevli memura yalan beyanda bulunmak suçundan doğrudan takdir ve tayin olunan adli para cezasının hüküm tarihindeki yasal düzenlemeye göre belirlenen miktar ve nevi itibariyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 21.07.2004 gün ve 5219 sayılı Kanunla değişik, 1412 sayılı CMUK.nun 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün bulunmadığından sanığın, suç vasfına yönelmeyen temyiz isteminin ve 10.05.2007 günlü oturumda sanıktan şikayetçi olduklarını,

ancak davaya katılmak istemediklerini belirten şikayetçi ... ile mağdure ...'ın, sonradan yaptıkları katılma talebinin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, katılan sıfatı bulunmayan şikayetçi ve mağdure adına vekillerinin vaki temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-)Sanığın, “taksirle yaralama” suçundan kurulan hükme yönelik temyizine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,