KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/1540 E., 2013/8816 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Mayıs 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik
- Hüküm
- 5237 sayılı TCK.nun 204/1, 53/1-3, 58. maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası, belirtilen sürelerde belirtilen haklardan yoksunluk, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı
Karar Metni
379 kelime·2 dk okuma
Hüküm tarihinin 30.07.2009 olduğu gözetildiğinde, sanığa ait süre tutum dilekçesi üzerindeki Hakim havale tarihinin sehven 03.07.2009 olarak yazıldığı, dilekçe tarihinin tespit edilememesi nedeniyle sanığın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1- Sanığın, suça konu çeki Gerede pazarında sattığı hayvanlara karşılık aldığını, bu alışverişi gören tanıkları bulunduğunu savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından; 13.07.2009 tarihli dilekçesinde bildirdiği tanıkların dinlenmesi, suça konu çek üzerindeki ön ve arka yüz yazıları ile imzaların sanığın eli ürünü olup olmadığı yönünde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Kabule göre de;
5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca hakim somut olayda; suçun işleniş biçimini, suçun işlenmesinde kullanılan araçları, suçun işlendiği zaman ve yeri, suçun konusunun önem ve değerini, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığını, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığını ve failin güttüğü amaç ve saiki göz önünde bulundurarak, işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırı arasında temel cezayı belirler.
5237 sayılı TCK'nun “Adalet ve kanun önünde eşitlik ilkesi” başlıklı 3/1. maddesi uyarınca suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur. Bu itibarla; kanunda öngörülen alt ve üst sınır arasında temel cezayı belirlemek hâkimin takdir ve değerlendirme yetkisi içindedir, ancak.
Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca hükümde bu takdirin denetime olanak sağlayacak biçimde, hak ve nesafet kurallarına uygun, dosya içeriği ile uyumlu yasal ve yeterli gerekçesinin gösterilmesi zorunludur. Yasa metinlerdeki ifadelerin tekrarı bu metinlerdeki genel nitelikli ölçütler somut olaya ve failine özgülenmediği müddetçe yeterli bir gerekçe değildir.
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/1540, K. 2013/8816, 28 Mayıs 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama