Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/15467 K.2013/16007

2- Sahtecilik suçu nedeniyle; TCK.nun 342/1, 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası

I-Sanık müdafiinin “dolandırıcılık” suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan,

sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanık müdafiinin “resmi belgede sahtecilik” suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Uyulmasına karar verilen bozma kararı gereğince, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK'nun 231. maddesinde öngörülen “zararın tazmin veya

aynen iade suretiyle giderilmesi” koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği yönünde hiçbir somut araştırma yapılmadan, sanık ve katılanın bu yönden beyanları alınmadan yazılı şekilde eksik soruşturma ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,