Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/156 K.2013/8904

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.11.2011 gün ve 2011/9-192-241 sayılı kararında açıklandığı üzere; alt sınırı beş yıldan az hapis cezasını gerektiren bir suçtan yargılanan sanığın istinabe suretiyle sorgusu yapılırken savunmasını esas mahkemesi huzurunda vermek istediğine ilişkin bir talebinin olmadığı aksine duruşmadan vareste tutulmayı talep ettiği gibi yargılamaya konu suç için yasada öngörülen hapis cezasının alt sınırı beş yıldan az olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak olunmamıştır.

Sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebeplerin bulunmadığı takdir edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkan verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasa belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ile müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.