Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/18113 K.2013/19896

Sanıkların yardım etme bahanesiyle müştekiye yaklaşıp bankanın maddi varlıklarından olan bankamatik kartının şifresini de öğrendikten ve müştekinin ATM'den ayrılmasını sağlayarak hile ve desiselerle elde ettiği kartı ve şifreyi kullanarak bankamatikten para çekmekten ibaret eyleminin parayı çektikten sonra olay yerinden uzaklaşamadan yakalanmaları nedeniyle suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK. nun 504/3, 62 ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK. nun 245/1, 35. maddelerine uygun suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verilmesi yasaya aykırı ise de;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara değişen suç vasfına göre yüklenen “bankayı vasıta olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılığa teşebbüs” suçunun yasada gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.09.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,