KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/18791 E., 2014/2015 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Şubat 2014
- Tebliğname No
- 5 - 2012/15387
- Mahkemesi
- Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesi
- Tarihi
- 22/11/2011
- Numarası
- 2011/384 (E) ve 2011/412 (K
- Suç
- Mühür bozma
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir.
İncelenen dosyada sanığa yüklenen "mühür bozma" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı, yine adli sicil kaydında yer alan 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesi uyarınca karşılıksız çek keşide etmek suçundan verilen mahkumiyetine ilişkin eylemlerinin.
31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince idari yaptırıma dönüştüğü, diğer mahkumiyetlerinin ise silinme koşullarının oluştuğu cihetle, hükümden önce 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK’nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında ''hükmün açıklanmasının geri bırakılması'' kararı verilip verilmeyeceği hususunun yeniden tartışılmasında zorunluluk bulunması,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/18791, K. 2014/2015, 6 Şubat 2014 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama