Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/19100 K.2013/19134

Sanığın yokluğunda verilen kararın 02.09.2009 tarihinde 7201 sayılı Yasanın 21. maddesi uyarınca tebliğine ilişkin evrakta anılan Yasanın 23/9.fıkrası uyarınca tebliği yapan memurun adı,soyadı ve imzasının bulunmaması nedeniyle sanığın öğrenme üzerine verdiği 23.09.2009 tarihli temyiz dilekçesinin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için “bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi” gerektiği, aksi halde suçun aynı anda bir kişiye karşı birden fazla işlenmesi halinde teselsülün gerçekleşmediğinin kabulü gerektiğinden, suça konu üç adet bononun sanık tarafından yapılan alışveriş karşılığında müştekiye aynı anda verilip verilmediği tespit edilip sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Adli emanetin 2008/679 sırasında kayıtlı suça konu senet asıllarının denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmaması,