Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/1987 K.2012/3711

Sanığın yokluğunda verilen 26.12.2002 gün ve 2000/87 Esas, 2002/213 karar sayılı mahkumiyet hükmünün tebliği amacıyla gönderilen tebligat belgesinin arkasındaki birinci şerhte “muhatap gösterilen adresten ayrılmış olup, kesin adresi bilinmiyor, İADE 20.02.2003 mah. Muh. Mustafa Kuğ ” denilmesine rağmen, hemen altındaki ikinci şerhte tebligatın, jand.

Uzm.Çvş tarafından 09.04.2003 tarihinde “amcası ...” imzasına yapılarak mahkemeye gönderildiği, mahkeme tarafından 30.04.2003 tarihli müzekkereyle, tebligatı alan ...’nın sanık ile birlikte aynı çatı altında oturup oturmadığının ve tebligatı sanığa verip vermediğinin araştırılmasının istenilmesi üzerine Jandarma tarafından düzenlenen ve ...’nın beyanını içeren 11.06.2003 havale tarihli tutanaktan tebligatı alan ... ile sanığın aynı çatı altında oturmadığı, tebligat tarihinde sanığın belirtilen adreste bulunmadığı, ...’nın tebligat belgesini sanığın köyde oturan eşine verdiği,

ancak sanığın köye gelmemesi nedeniyle tebligatın kendisine ulaştırılamadığı anlaşılmakla, 09.04.20003 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olarak yapılmadığının kabulü gerektiği, Dairemizin 02.05.2001 tarih ve 2011/1611-2316 sayılı kararından sonra dosyaya konulan Samsun E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünün 20.09.2011 gün ve 2011/15020 sayılı cevabi yazısından, sanığın infaz amacıyla 10.07.2008 tarihinde cezaevine alındığı,

aynı gün müddetnamenin tebliğ edilmesine rağmen mahkumiyet hükmünü içeren ilamın tebliğ edilmediğinin buna göre sanığın 16.07.2008 havale tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme tarihine göre süresinde olduğunun kabulüyle, 26.12.2002 tarih, 2000/87 esas, 2002/213 karar sayılı ilamdaki kesinleşme şerhi ile hukuken yok hükmünde olan 23.06.2005 gün, 2000/87 esas, 2002/213 karar sayılı uyarlama ek kararı ve 16.10.2008 tarih, 2008/237-252 sayılı ek karar kaldırılarak, sanığın temyizinin 26.12.2002 tarihli hükme yönelik olduğunun kabulü ile yapılan incelemede gereği görüşüldü;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “1997 ve 1998 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” suçlarının yasada gerektiği cezalarının türü ve üst sınırları itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihleri olan 26.12.1997 ve 26.01.1999 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUY.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,