Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/19895 K.2014/4418

2-Sanıklar ..., ..., ...: dolandırıcılık suçundan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesi gereğince Ortadan Kaldırma, 3-Sanıklar ..., ..., ...: 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59, 40. maddeleri gereğince 2 yıl 5 ay 5 gün hapis cezası

I- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen “beraat”; sanıklar ..., ... ve ... haklarında "nitelikli dolandırıcılık" suçundan verilen "ortadan kaldırma" hükümlerine yönelik, katılanlar SGK ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklar ..., ... ve ...'a yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 Sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde öngörülen asli zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıkların sorgularının yapıldığı 02.04.2004 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırıldığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar SGK ve ... vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ... ve ... haklarında "resmi belgede sahtecilik" suçundan verilen "mahkumiyet" hükümlerine yönelik, sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve katılan SGK vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafileri, Cumhuriyet savcısı ve katılan SGK vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Olay tarihinde özel hastanede iş takipçiliği yapan sanıkların, SSK Ankara İhtisas Hastanesinde muayene olmayan hastalar için temin ettikleri sahte imzalı olan tedavi amacıyla özel hastaneye sevk evraklarıyla, hastaların özel hastanede tedavi görmelerini sağlamak şeklinde sübutu kabul olunan eylemlerinde, yargılama aşamasında hastalara ilişkin tedavi evrakları getirtilerek alınan bilirkişi raporunda, hastaların rahatsızlığı nedeniyle yapılan teşhis ve tedavilerin gerçek olup, ameliyat konusunda özel hastaneye sevk işleminin maksadının ve ameliyat sonrasında bu hastaların ameliyat sonuçlarının tıbben doğru olduğu,

tıbbi olarak gereksiz, eksik veya fazla bir işlem bulunmadığının belirtilmesi karşısında; suç tarihleri itibariyle sahte belgelerle suç işlemi yapılıp özel hastanede tedavileri sağlanan hastaların, SSK hastanesine başvurmaları halinde orada tedavilerinin gecikmeksizin yapılmasının mümkün olup olmadığı da araştırılarak sonucuna göre sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK'nun 347. maddesinin (5237 sayılı TCK.nun 211. md.) uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanıklar hakkında “resmi evrakta sahtecilik” suçunda uygulanan 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesinde öngörülen ceza 2 yıldan 8 yıla kadar ağır hapis cezası olup, 5237 sayılı TCK' nun 204/1. maddesinde 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olarak sanık lehine düzenleme yapıldığı, 765 sayılı TCK'nun 29. maddesinde yer alan ölçütlerin 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesinde bu suçla ilgili olarak değişmediği, mahkemece 765 sayılı Yasa uygulanırken 2 yıldan 8 yıla kadar olan alt ve üst sınır ceza içinden 2 yıl 6 ay tercih edildiği, 5237 sayılı Yasa ile üst sınırın aşağı çekilmesi nedeniyle yasa koyucunun lehe yaptığı düzenleme de gözetilerek,

5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddesi ile tayin edilecek cezanın 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi gereğince tayin edilen 2 yıl 6 ay hapis cezasından daha az olması gerektiği gözetilmeden, denetime olanak verecek şekilde uygulamalı karşılaştırma yapılmadan 765 sayılı Yasanın sanık lehine olduğu kabul edilip yazılı şekilde uygulama yapılması,