Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/2035 K.2013/10850

Mahkemenin, temel ceza tayin edilirken “..suçun işleniş biçimi, işlendiği yer ve zaman ile meydana gelen zarar miktarını” göz önünde bulundurması nedeniyle adli para cezasının alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamenin “a” bendindeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının yasal sonucu olan hak yoksunluğuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmaması,

2- Adli para cezası belirlenirken uygulanan Kanun maddesinin hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükme “Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendine yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihine,