Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/20520 K.2013/13201

I- Sanıklar hakkında "dolandırıcılık" suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... müdafii ve ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 26.06.2003 tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık ... müdafii ve ...’ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanıklar hakkında "resmi evrakta sahtecilik" suçundan kurulan hükme yönelik sanık ... müdafii ve ...'ın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Çorlu Belediyesi Tanzim Satış Müdürlüğü'ne ait suça konu çalıntı çekteki ciranta yazıları ve imzasının sanık ...'e ait olduğunun Kriminal Polis Laboratuvarınca tespiti ve mahkemece bu raporun da mahkumiyete esas alınması karşısında CMK'nun 217. maddesi uyarınca topladığı delilleri değerlendirip suçu sabit kabul eden mahkemenin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ... müdafii ve ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanık ... .... yönünden, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından

koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,