Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/20587 K.2013/11144

2-765 sayılı TCK'nun 342/1, 59 . maddeleri, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince 7260 YTL adli para cezası.

I- Sanık hakkında "dolandırıcılık" suçundan kurulan hükme yönelen müdafiinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "dolandırıcılık" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Sanık hakkında "resmi belgede sahtecilik" suçundan kurulan hükme yönelen müdafıinin temyiz itirazlarına gelince;

Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 13.12.2005 gün ve 2005/18356-22841 Esas-Karar sayılı kararı ile görev uyuşmazlığının sonuca bağlanıp görevli mahkemenin belirlendiği anlaşılmakla 10.06.1942 gün ve 26-16 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere yargı yerleri arasında çıkan görev uyuşmazlığı sonucunda yargılama yeri belirtilmesi yoluyla yetkili kılınan mahkemenin verdiği karar Yargıtay'da incelenirken görev hususunun tekrar bahis konusu edilmeyeceği cihetle teblignamedeki görevsizlik kararı verilmesi gerektiğine ilişen bozma düşüncesine iştirak olunmamış,

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- Sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçundan dolayı lehe Yasanın tespiti sırasında 5237 sayılı TCK ile yapılan uygulamada; "TCK.nun 51/1. maddesi gereğince sanığın sabıkasız geçmişi, yargılama sürecindeki hali, cezasının ertelenmesi halinde tekrar suç işlemeyeceği konusunda kanaat oluştuğundan hakkında tayin olunan cezanın ertelenmesi" yönünde tespitte bulunulmasına karşın, 765 sayılı TCK ile yapılan uygulamada "sanığın geçmişi, suç işleme eğilimine göre verilen cezanın ertelenmesi halinde bir daha suç işlemeyeceği kanaatine varılmadığı" gerekçesiyle sanığa verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilerek çelişkiye düşülmesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 8 ay sonuç hapis cezasının kısa süreli olmadığı, 647 sayılı Yasanın 4. maddesi gereğince paraya çevrilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Yasaya aykırı,

3-Hükümden sonra, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK. nun 231 ve TCK.nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" karar verilip verilmeyeceğinin takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,