Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/20723 K.2012/19324

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4. maddesinde, “resmi belgede sahtecilik” suçu yönünden eylemine uyan 5237 sayılı TCY'nın 204/1. maddesinde öngörülen suçun tabi olduğu 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK’nun 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının kesici son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 31.10.2003 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış,

Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle dolandırıcılık suçu yönünden 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri;