Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/21860 K.2012/16424

Yüklenen dolandırıcılık suçunun bankanın maddi varlığı olan çekin kullanılması suretiyle işlendiği, fiilin 765 sayılı TCK'nun 504/3. (5237 sayılı TCK'nun 158/1-f) maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden basit dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı TCK.nun yürürlüğe girmeden önce işlediği suç nedeniyle anılan yasa lehe kabul kabul edilerek hüküm kurulduğu ve koşulları bulunmadığı halde sabıkasına esas önceki hükümlülüğü nedeniyle mükerrir olduğu kabul edilerek hakkında 5237 sayılı Yasanın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

resmi belgede sahtecilik suçuna ilişkin olarak ise 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, sanığın önceki hükümlülüğü tekerrüre esas kabul edilerek yapılan artırım nedeniyle 5237 sayılı Yasanın lehe kabul edildiği,

ancak sanığın önceki hükümlülüğün tekerrüre esas teşkil etmemesi ve temel cezanın asgari hadden verilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinde düzenlenen ve hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanan hak yoksunluklarının 765 sayılı Kanunda bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun lehe olmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,