Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/22096 K.2013/8372

1- Sanık müdafiinin dolandırıcılık suçları ile ilgili hükümlere yönelen temyizinin incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “dolandırıcılık” suçlarının yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihlerinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki dolandırıcılık suçundan açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2- Sanık müdafiinin resmi belgede sahtecilik suçları ile ilgili hükme yönelen temyizinin incelenmesine gelince: Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafıinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; a) Sanığın sübuta eren suça konu sahte cirolarla oluşturulan çekleri Hasan Özer ve Enver İlem’e vermek biçimindeki eylemlerinin yenilenen kasıtlarla işlenen iki ayrı sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden, eylemin teselsül ettiği kabul olunarak yazılı şekilde ceza tayini,

b) Kabule göre de; mahkemenin alt sınırdan ceza tayinine yönelik takdiri uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nun 342/1, 80, 59. maddeleriyle yapılacak uygulamanın, 01.06.2005 günü yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43, 62. maddeleriyle yapılan uygulamaya göre daha lehe sonuç doğuracağı gözetilmeden, 5252 sayılı Türk Ceza Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı Yasa ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Yasanın ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime olanak sağlayacak şekilde birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa tespiti de yapılmadan isabetsiz gerekçelerle yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla cezaya hükmolunması,