Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/22189 K.2014/5109

1-Resmi belgede sahtecilik suçundan: TCK.nun 204/1, 53/1-2. maddelerince 2 yıl hapis cezası 2-Dolandırıcılık suçundan: TCK.nun 168/1, 53/1-2. maddelerince 4 ay hapis ve 660 TL apc ... : TCK.nun 157, 168/2, 51/1-3, 63. maddelerince 2 ay 10 gün hapis ve 540 TL apc

I-Sanık ... müdafiinin dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK'nun 231. maddesinin uygulama koşulları bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafıinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ...'nin 'resmi belgede sahtecilik' ve sanık ...'in ise "dolandırıcılık" suçlarından verilen mahkumiyet kararına yönelik müdafilerinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1-Türk Ticaret Kanununun 688. maddesi uyarınca bonoda tanzim tarihinin yazılı bulunması zorunludur. Dosya içerisinde örneği bulunan suça konu bonoda tanzim tarihi bulunmadığı, bu itibarla bono vasfını taşıdığının kabulü mümkün olmadığı cihetle, sanık ...'nin eyleminin özel belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Hükümden önce, 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesi gereğince, suç tarihi itibariyle kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunmayan sanık ... hakkında “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararı verilip verilmeyeceği hususunun tartışılmaması,