Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/22315 K.2012/17565

Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve görevi ihmal suçundan sanıklar ..., .ce verilen 26.12.2008 tarihli hükmün Dairemizin 22.02.2012 gün ve 2011/11662 Esas 2012/2023 Karar sayılı ilamı ile sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan dolayı verilen kararın itiraza tabi olduğundan bahisle merciince karar verilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE ilişkin kararına karşı Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.07.2012 gün ve 2012/0906 Esas 2012/1492 Karar sayılı Gönderme Kararı ve ekindeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.05.2012 gün ve 2012/112584 sayılı yazıyla 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile değişik 308. maddesi uyarınca sanık aleyhine süresinde itirazda bulunulması üzerine dosya yeniden okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı, sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılan dava nedeniyle mahkemesince anılan suçtan kurulan mahkumiyet hükmünün CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğinden ilamın adı geçen sanık ve suç yönündeki bölümünün kaldırılıp yapılacak inceleme sonucunda 18.11.2011 tarihli tebliğnamedeki görüş çercevesinde sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanmasına ilişkindir.

Dosyanın incelenmesinde, sanık ...'a yüklenen dolandırıclık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde mahalli mahkemece CMK.nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmediğinin anlaşılması karşısında;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazı yerinde olduğundan kabulü ile Dairemizin 29.12.2011 gün ve 2009/13775 – 2011/24208 esas-karar sayılı İLAMIN 1 nolu bendinde sanık ... hakkındaki "verilen kararın itiraza tabi olduğundan bahisle merciince karar verilmek üzere mahalli mahkemesine İADESİNE" ilişkin bölümünün KALDIRILMASINA,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ile sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında dolandırıcılık suçu ile ilgili olarak açılan davada, iddianamedeki anlatımdan suç tarihinin saptanmasında diğer sanık Hasan Hüseyin Altın'ın en son haksız menfaati elde ettiği tarihin esas alınması gerektiğinin anlaşılması karşısında, en son haksız menfaatin iddianamenin düzenlediği tarihe kadar elde edildiği gözetilmeden ve suç tarihi itibariyle uygulanan 5237 sayılı Yasanın TCK.nun 158/1. fıkrasına hüküm tarihinden önce 29.06.2005 gün ve 5377 sayılı Yasanın 19. maddesi ile eklenen “……Ancak, (e), (f) ve (j) bentlerinde sayılan hallerde hapis cezasının alt sınırı üç yıldan, adli para cezasının miktarı suçtan elde edilen menfaatin iki katından az olamaz.” hükmü de göz önünde bulundurulmayarak hapis ve adli para cezasının eksik tayini,