Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/23179 K.2014/15435

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

213 sayılı VUK’nun 359. maddesinin (a) fıkrasındaki cezanın alt sınırının, 08/02/2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 23/01/2008 tarih ve 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile "altı ay” dan, "bir yıl” hapis cezasına yükseltilmesi,

madde metninde 03/07/2009 tarih ve 27277 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 16/06/2009 tarih ve 5904 sayılı Kanunun 23. maddesiyle yapılan değişiklikle de cezanın alt sınırının "18 ay"a yükseltilmiş olması ve sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edilmesi karşısında, 5728 sayılı Kanun ile değişik 359/a-2. maddesine göre hükmolunacak 1 yıl hapis cezasının, 213 sayılı Kanunun 359/a-2. maddesinin değişiklikten önceki halinde yer alan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde asgari ücretin esas alınacağına ilişkin bölümün, maddenin değişik halinde yer almaması nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nun 50 ve 52. maddelerine göre,

adli para cezasına çevrilmesinin sanık lehine olacağı gözetilmeden, yazılı şekilde “213 sayılı VUK’nun 359. maddesinin (a) fıkrasındaki 6 aydan 1 yıla kadar olan hapis cezasının, 5728 sayılı Kanunun 276. maddesi ile yapılan değişiklikle 18 aydan 3 yıla kadar hapis olduğu” kabul edilerek lehe yasa değerlendirmesinin yanlış yapılması suretiyle hüküm kurulması,