Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/24790 K.2013/12663

Sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesi kararının kanuni neticesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 51/3. maddesi hükmü uyarınca, takdir edilen denetim süresinin alt sınırının, mahkûm olunan ceza süresinden az olamayacağı dikkate alınmadan 1 yıl denetim süresi belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma gerekçesi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- İddianamede suçun "2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak" olarak belirlenmesine karşın mahkemece dava konusu edilmeyen "sahte fatura düzenlemek" suçundan hüküm kurulması ve sanığın eyleminin tek suç olarak nitelendirilerek, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun 359/b-1; 5237 sayılı TCK'nun 43, 53. maddeleri uyarınca cezalandırılması talep edildiği halde, ek savunma hakkı tanınmadan sanık hakkında her takvim yılından ayrı hükümler kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Mahkemece iki ayrı hüküm kurulmasına karşın hangi yıldan hüküm kurulduğu belirlenmeyerek kararda çelişki oluşturulması,

3- Hükmün bir numaralı bendinde sanık hakkında verilen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasının süre itibariyle mümkün olmamasına karşın 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesine göre ertelenmesine karar verilmesi,

4- Hükmün iki numaralı bendinde, 213 sayılı VUK'nun 359/b-1. maddesi gereğince verilen 18 ay temel hapis cezası üzerinden, yapılan arttırım ve indirimin yanlış hesaplanması suretiyle 18 ay 22 gün hapis cezası yerine 19 ay 22 gün hapsine karar verilmesi,