Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/25755 K.2014/6590

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18.10.2007 gün ve 2011/11-455 Esas 2012/200 sayılı ilamında açıklandığı üzere her ne kadar 'resmi belgede sahtecilik' suçu yönünden bozmaya direnilmesine karar verilmiş ise de, Dairemizin 18.12.2006 gün ve 6978-10422 sayılı bozma ilamında belirtilen hususlar doğrultusunda işlem yapılıp, tartışılması gereken hususlar tartışıldıktan sonra hüküm kurulduğu anlaşılmakla, kurulan hükmün direnme niteliğinde olmayıp eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hüküm niteliğinde bulunduğu cihetle yapılan incelemede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen ‘dolandırıcılık’ suçu yönünden, suçun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2;

'resmi belgede sahtecilik' suçu yönünden ise, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07.07.2001 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,