Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/26513 K.2013/14483

I) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde: Sanık müdafiinin 08.12.2009 tarihinde usulüne uygun tebliğ olunan hükmü, yasal süresinden sonra 18.12.2009 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, II) Müdafiinin sanık ... hakkında verilen karara karşı temyiz itirazlarına gelince:

Bozmaya uyularak toplanan deliller karar yerinde incelenip yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı, azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanığın daha önce bir kez tanınmış olan atıfetin genişletilmesi suretiyle hakkaniyete aykırı,

adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacak biçimde önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ikinci kez mahkumiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmalarının mümkün bulunmadığı,

bu nedenle gerçekte alması gereken ceza miktarı itibari ile 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesinden yararlanamayağı anlaşılmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş ve hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,