Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/2877 K.2013/10098

Dolandırıcılık suçundan: mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

1-Katılan vekilinin sanık hakkkında dolandırıcılık suçundan verilen hükme yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar, 5271 sayılı CMK.nun 231/12. maddesi gereğince itiraz yasa yoluna tabi olup temyiz edilebilecek hükümlerden olmadığı anlaşılmakla; katılan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 18.05.2009 gün ve 2009/318 değişik iş sayılı kararının sanık müdafiinin başvurusu üzerine verildiği,

katılan vekilinin sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan ve açıklanması geri bırakılan hükme yönelen itirazlarının itiraz mercii tarafından daha önce değerlendirilmediği cihetle, 5271 sayılı CMK.nun 264/2. maddesi uyarınca başvurunun itiraz dilekçesi olarak kabulü ile gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Katılan vekili ve sanık müdafiinin sanık hakkkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın aşamalarda, kendisinin Kızılören İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde vekaleten görev yaptığını, tek amir konumunda olduğu için genelde Isparta Süleyman Demirel Üniversitesi Diş Polikliniğine diş tedavisi için gittiğini, randevulu gittiği için randevu saatlerinin sabah olduğunu, sabah gidip kendi özel aracıyla öğlene doğru döndüğünü, sevkli olarak gittiği günlerde yolluk ve yevmiye aldığı takdirde ek ders ücreti alınmaması gerektiğini bilmediğini, bu konuda bilgi eksikliğinin bulunduğunu, kimsenin kendisini uyarmadığını, daha sonra yapılan işlemin yanlışlığı ortaya çıkınca almış olduğu ek ders ücretlerini fazlasıyla iade ettiğini,

bu konuda suç kastının bulunmadığını, olayın tamamen bilgisizliğinden kaynaklandığını beyan etmesi, dosya arasında fotokopisi bulunan Milli Eğitim Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün 27.07.2007 gün ve 1960/49720 sayılı ek ders ücreti konulu yazısında bir ay içinde 4 günü geçmemek üzere ayakta tedavi olanların ek

2

ders ücreti alabileceklerinin belirtilmesi, bu hususun dosya arasında bulunan 27.01.2009 tarihli bilirkişi raporunda tartışılmamış olması, karara dayanak teşkil eden bu raporu tanzim eden bilirkişi heyetinin sadece Sayıştay denetçilerinden oluşturulmuş olması karşısında, savunmanın geçerliliğinin araştırılması ve gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi açısından, emekli milli eğitim müdürü/bakanlıktan emekli harcama yetkilisi gibi uzmanların da yer aldığı yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak,

özellikle dosya arasında fotokopisi bulunan Milli Eğitim Bakanlığı Personel Genel Müdürlüğünün 27.07.2007 gün ve 1960/49720 sayılı ek ders ücreti konulu yazısı da nazara alınmak suretiyle sanık tarafından düzenlenen ek ders ile yevmiye/yolluklara ilişkin belgelerin bunlara ilişkin ödemeyi yapan mal müdürlüğünce resen denetime tabi tutulup tutulmadığının, mal müdürlüğünün ödeme yapılmadan önce ek ders ücreti ile yolluk/yevmiyenin aynı tarihlere ilişkin olduklarını denetleyerek bunlara ilişkin ödeme taleplerini reddetme yetkisinin bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek,

belgelerin aldatma yeteneklerinin bu açıdan tartışılması da sağlanmak suretiyle yeniden rapor alınarak toplanan tüm deliller birlikte değerlendirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması,