KÜNYE
11. Ceza Dairesi 2012/3737 E., 2013/19791 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 23 Aralık 2013
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Resmi belgede sahtecilik, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak , kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi
- Hüküm
- 1- Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak suçundan; beraat,
Karar Metni
264 kelime·1 dk okuma
I- Katılan vekilinin sanık hakkında resmi belgenin düzenlenmesi sırasında yalan beyanda bulunmak suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
II- Katılan vekilinin sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02.03.2010 gün ve 2010/9-47 Esas, 2010/45 Karar sayılı ilamı ve aynı yöndeki kararlarında belirtildiği üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için objektif ve subjektif koşulların bir arada bulunmasının gerektiği, hakkında tekrar suç işlemeyeceği hususu olumlu değerlendirilerek cezası ertelenen sanığın CMK'nun 231/5. maddesinin uygulanmasına engel kasıtlı suçtan sabıkasının bulunmadığı gibi dava konusu eylemler nedeniyle oluşmuş somut zararın bulunup bulunmadığı, varsa zararın ne olduğu kararda açıklanıp gösterilmeden ve anılan maddede gösterilen objektif ve subjektif şartlar irdelenmeden, yazılı şekilde yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2012/3737, K. 2013/19791, 23 Aralık 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama