Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/385 K.2012/6044

Temyiz isteminin reddine ilişkin ek karara yönelik sanık ... tarafından yapılmış temyiz isteği bulunmadığından, sanık ...’ın istemine hasren inceleme yapılmıştır.

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK.nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak mercii ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; yoklukta verilen hükümde “başvuru mercii ve şekli ile sürenin başlangıcının” gösterilmemesi nedeniyle temyiz süresinin başladığından söz edilemeyeceği cihetle, sanık ...’ın 18/05/2009 tarihinde tebliğ edilen hükme yönelik 26.05.2009 havale tarihli temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede, gereği görüşüldü:

Sanık ...’a 5237 sayılı Yasanın 206. maddesi uyarınca doğrudan takdir ve tayin olunan adli para cezasının miktarı itibariyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK'nun 305/1. maddesine göre temyiz olanağı bulunmadığından, sanığın vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince reddi gerektiğinin mahkemece dosya içeriğine uygun biçimde gösterilerek kabul ve takdir olunduğu anlaşılmakla sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan 14.07.2009 tarih ve 2007/286 E. 2009/254 K. sayılı sayılı “temyiz isteminin reddine” dair kararın istem gibi ONANMASINA, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.