-09.02.2010 tarih ve 2009/294 esas 2010/23 karar nolu karar ile; Hükümlü hakkındaki mahkemenin 31.12.2002 gün ve 2002/112-2002/296 EK sayılı ilamı ile 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi gereğince tayin olunan 2 yıl ağır hapis cezasının 5252 sayılı Yasanın 6/1. maddesi gereğince hapis cezasına dönüştürülerek aynen tatbik ve infazına, koşulları oluşmadığından hükümlü hakkında CMK 231/5. madde de öngörülen hükmün açıklanmasının geriye bırakılması ve erteleme hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına, bu yöndeki istemlerin reddine dair.
-15.12.2009 tarih ve 2009/832 d.iş nolu karar ile; Eski hale getirme,infazın durdurulması talebinin ve süresinden sonra yapılan temyizin reddine ilişkin.
I- Hükümlü müdafiinin 15.12.2009 tarih ve 2009/832 değişik sayılı karara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Sanık ...'nin mahkumiyetine ilişkin 31.12.2002 gün ve 2002/112 Esas, 2002/296 Karar sayılı hükmün adı geçen sanık yönünden temyiz edilmeksizin kesinleştiği, bu dosyanın diğer sanıklarından olan ... hakkındaki mahkumiyet hükmü temyiz edilerek Yargıtay 6. Ceza Dairesince bozulduğu,
hükümlü ... yönünden talep nedeniyle uyarlama yargılaması yapılmak üzere dosyanın ele alınıp, mahkumiyet hükmü Yargıtay 6. Ceza Dairesinin ilamıyla bozulan sanık ...'nin dosyası ile birleştirilerek yapılan yargılama sonrası verilen kararın hükümlü ... müdafii ile sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 15.10.2009 tarih ve 2009/11169 E. 2009/12139 sayılı ilamıyla "hükümlü ve sanığın bir arada yargılanamayacağı gözetilmeden, hükümlü ... ve sanık ... yönünden yargılamaya devam olunarak yeniden kurulan mahkûmiyet hükmü hukuki kıymetten yoksun ve yok hükmünde olup,
temyiz olanağı bulunmadığından hükümlü ... müdafiinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince reddine" karar verildiği, hükümlü ... müdafii tarafından 14.12.2009 tarihli dilekçe ile hükümlü hakkındaki mahkumiyete konu Afyonkarahisar Ağır CezaMahkemesinin 31.12.2002 tarih ve 2002/112 E. 2002/296 sayılı kararına yönelik, sanığa tebliği yapılmakla temyiz edilmeyen gerekçeli kararda "hüküm fıkrasının başvuru mercii, süresi ve yasa yolunun açıklayıcı belirtilmediği gibi kararın 2 ve 6. sayfasında duruşma zabıt katibinin, 5. sayfasında üye hakimin imzasının eksik olduğu" gerekçesiyle eski hale getirme,
infazın durdurulması ve temyiz talebinde bulunduğu, Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2009 gün ve 2009/832 değişik sayılı kararıyla taleplerin reddine dair karar verildiği, bu karara karşı yapılan itirazın ise Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2009 gün ve 2009/683 değişik iş sayılı kararı ile reddedildiği, hükümlü müdafii tarafından 17.12.2009 tarihinde kendisine tebliği yapılan Afyonkarahisar 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.12.2009 gün ve 2009/832 değişik sayılı bu red kararına karşı 22.12.2009 tarihinde temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla.
5271 sayılı CMK.nun 42. maddesine göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulması halinde, inceleme yetkisinin Yargıtay Özel Dairesine ait bulunduğu gözetilerek eski hale getirme ve temyiz isteminin reddine ilişkin 15.12.2009 ve 24.12.2009 günlü ek kararların kaldırılarak mahkemenin 31.12.2002 gün ve 2002/112 Esas, 2002/296 sayılı kararı incelenip gereği görüşüldü;
Yoklukta verilen ve usulüne uygun olarak 01.04.2003 gününde sanığa tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra, 14.12.2010 havale tarihli dilekçe ile temyiz eden hükümlü müdafiinin eski hale getirme ile buna bağlı olarak vaki temyiz istemlerinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Hükümlü müdafiinin 09.02.2010 gün ve 2009/294 esas, 2010/23 sayılı uyarlama kararına yönelen temyiz itirazlarına gelince;
Sanık hakkında kişiliğide değerlendirilerek somut ve yeterli gerekçe gösterilmek suretiyle ertelemeye ve 5271 sayılı Yasanın 231. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına dair karar verilmiş olduğundan tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.
Yapılan duruşmaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre önceki mahkumiyet hükmünün kesinleşmesinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece duruşma açılarak önceki hükmolunan ceza ile uygulanması gereken 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların denetime imkân verecek şekilde gösterilip birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle
lehe yasa belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmuş, hükmün açıklanmasının geri bırakılmama gerekçeleri gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan hükümlü müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.