Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/4070 K.2013/12405

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafıinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığın; suça konu çekleri aynı anda düzenlettirerek verdiğinin anlaşılması nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesine göre, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddesi uyarınca 765 sayılı Yasanın 342/1 ve 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddeleri gereğince temel ceza alt sınırdan 2 yıl hapis olarak tayin edildiğinden 5237 sayılı Yasanın 43. maddesinin uygulanamayacak olması dolayısıyla 5237 sayılı TCK.nun lehe olduğu gözetilmeden 765 sayılı TCK’nun 342/1, 80, 59. maddeleri uygulanarak yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de;

yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğu ve mahkumiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olmayacağı nazara alınarak; hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK'nun 342/1. maddesi çıkartılıp yerine "5237 sayılı TCK’nun 204/1. maddesinin eklenmesi" suretiyle, temel cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesine,

teselsüle ilişkin 765 sayılı TCK.nun 80. maddesinin uygulamasına ilişkin bölüm tümden çıkartılıp, hükmolunan 2 yıl hapis cezasından 5237 sayılı Yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın sonuç olarak 1 yıl 8 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve "belgenin delil olarak saklanmasına" ilişkin bölümden önce gelmek üzere "sanığın 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine,