765 sayılı TCK 342/1, 59 CMK.nun 231/5. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükme yönelik Cumhuriyet savcısının itirazı üzerine, 22/06/2009 tarihli karar ile; 03/06/2009 tarihli kararın kaldırılmasına, 29/05/2003 tarihli karar ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası 07/04/2007 tarihinde infaz edildiğinden 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca lehe yasa değerlendirmesi yapılmasına yer olmadığına karar verildiği.
Hükümlü hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.05.2003 gün ve 2002/304-2003/197 sayılı kesinleşmiş hükmün 5237 sayılı Yasanın 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmesini müteakip yeniden değerlendirilmesi sürecinde mahkemenin 31.05.2006 tarih ve 2006/157-283 sayılı uyarlama kararının temyizi üzerine dairemizin 25.02.2009 gün ve 2008/20981-2009/1383 sayılı ilamı ile,
diğer sebepler ve 08.02.2008 tarihinde yürülüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK'nun 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda 03.06.2009 tarihli karar ile hükümlünün 765 sayılı TCK'nun 342/1, 59/2. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı CMK'nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği, 08.06.2009 tarihinde Cumhuriyet savcısı tarafından yapılan itiraz üzerine,
5560 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 231/12. maddesi uyarınca, itirazı incelemeye yetkili merci tarafından değerlendirme yapılabilmesi için mahkemenin dosyayı yetkili merciye göndermesi gerektiği gözetilmeksizin 22.06.2009 gün ve 2009/154 sayılı kararla “03.06.2009 tarihli hükmün kaldırılmasına, 29.05.2003 gün ve 2002/304-2003/197 sayılı kesinleşmiş hükmün 07.04.2007 tarihinde infaz edilmiş olması nedeniyle lehe Yasa değerlendirilmesi yapılmasına yer olmadığına” karar vermesinin hukuki
değerden yoksun olduğu, dolayısıyla 03.06.2009 tarihli hükmün halen geçerliliğini koruduğu, Cumhuriyet savcısının itirazının incelemeye yetkili merci tarafından Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 259-13 sayılı kararı göz önüne alınarak sonuca bağlanması gerektiği anlaşılmakla, hükümlünün temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 08.06.2009 tarihli itirazın merciince karara bağlanmak üzere dava dosyasının mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.