Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/5659 K.2013/519

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.02.2007 gün 5/46-39 sayılı kararında da açıklandığı üzere, mahkemece 5271 sayılı CMUK'nun 232/6. maddesi uyarınca başvurulması olanaklı yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi zorunlu olup; her ne kadar mahkemece 26.11.2008 günlü kararında başvuru süresinin başlangıcı ve şekli gösterilmemiş ise de; sanığın, yokluğunda verilen kararın 06.03.2009 tarihli resmi gazetede yayınlanarak 7201 sayılı Tebligat Kanununun 28, 29, 31. maddelerine istinaden ilanen tebliğ edildiği,

kesinleşen mahkumiyet kararının infazı için sanığın Eskişehir H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumuna 20.06.2009 tarihinde alındığı, 25.12.2009 tarihinde infaza konu mahkemenin esas ve karar numarasını belirtmek suretiyle tahliye talebinde bulunduğu, bu talebin mahkemece 04.01.2010 tarihinde reddine karar verilmesi üzerine yine mahkemenin esas ve karar numarasını belirterek bu kez de suçu işlemediğinden dolayı bir dilekçe gönderdiğinin anlaşılması karşısında.

Tebligat Kanununun 32. maddesinde “tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" hükmü de gözönünde bulundurularak, sanığın infaza konu kararı 20.06.2009 tarihinde öğrendiğinin kabulü gerektiği ve hükmün yasal süresinden sonra 30.07.2010 tarihinde sanık tarafından temyiz edildiği anlaşıldığından,