Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/7182 K.2012/10360

2- 22/12/2004 tarihli suç açısından; 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hc 3- 30/06/2005 tarihli suç açısından; 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hc 4- 30/04/2006 tarihli suç açısından; 213 sayılı Yasanın 359/b-1. maddesi gereğince 18 ay hc

I-Müdafiinin sanık hakkında 2004 ve 2005 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik müdafiin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Her bir takvim yılında birden fazla sahte fatura düzenlenmesi nedeniyle koşulları oluştuğu halde teselsül hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine,incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanığa yüklenen 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihinin Kasım 2005 olduğu gözetilerek taktiri indirime ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına 5237 sayılı TCK’nun 62/1 ve 51. maddeleri yerine uygulanma olanağı bulunmayan 765 sayılı TCK’nun 59 ve 647 sayılı Kanunun 6. maddelerince karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasındaki 2005 takvim yılına ilişkin 3 nolu bendde yer alan “765 sayılı Yasanın 59.”,”647 sayılı Yasanın 6.” ibareleri çıkarılıp yerlerine sırayla “5237 sayılı TCK’nun 62.” ve “5237 sayılı TCK’nun 51.” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerden 2004 yılına ilişkin hükmün DOĞRUDAN 2005 yılına ilişkin hükmün ise DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Müdafiinin sanık hakkında 2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu,

suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken, 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4,

104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-Sanık müdafiinin 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince:

1-Sanık hakkında düzenlenen 26.11.2008 tarihli vergi tekniği raporunun en son 2005 takvim yılını kapsadığı, sanığın mal ve hizmet satışlarına ilişkin KDV beyannamelerinin 2006 takvim yılı yönünden matrahsız olup boş olarak verildiği ayrıca sanık hakkında mal ve hizmet satışlarına ilişkin Bs formlarının da verilmediğinin belirtilip, sanığın şirketteki hissesini de 27.12.2005 tarihinde devir ettiğinin anlaşılması karşısında, 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlediğine ilişkin sübut delillerinin nelerden ibaret olduğu karar yerinde açıklanmadan anılan yıldan sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre:

2-Sanığa yüklenen 2006 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunda suç tarihine göre taktiri indirime ve cezanın ertelenmesine yer olmadığına 5237 sayılı TCK’nun 62/1 ve 51. maddeleri yerine uygulanma olanağı bulunmayan 765 sayılı TCK’nun 59 ve 647 sayılı Kanunun 6. maddelerince karar verilmesi,